Kerstgroet.

Zoals elk jaar sturen wij geen kerstkaarten. Het geld gaat naar een goed doel: kinderen in een ontwikkelingsland. Dit jaar is het geld naar Serious Request gegaan. Niet helemaal mijn ding, het doel is ook wat discutabel, net als de heldenverering van de lieden in het huis, maar vooruit. Kennelijk denken de meesten daar anders over. Een vriendin van ons was er erg enthousiast mee bezig en dus sponsorden we één van haar gehaakte hartjes. Een roze, uiteraard. Vanaf deze plek wensen wij iedereen vrolijke en gezellige kerstdagen……….

One Steps Beyond………..

Vandaag was de allerlaatste dag dat Steps Schalkwijk open was. Vanwege asbest is het einde verhaal. De deuren zijn voorgoed dicht. Lekker belangrijk? Jazeker!!

Zo’n 17 jaar en 3,5 maand geleden wandelde ik Steps Schalkwijk binnen. Op zoek naar een leuk t-shirtje. Steps verkocht toen (gelukkig) nog herenkleding. Vier of vijf leuke verkoopsters in de winkel die mij graag hielpen. Uiteindelijk ging ik weg met het mooiste exemplaar dat Steps ooit in de collectie had! Nadien is nooit meer iemand zo goed geslaagd als ik. U begrijpt hem: zonder Steps Schalkwijk had ik nooit de prachtige toenmalige filiaalmanager Esther ontmoet. Dat filiaal van Steps heeft ons beider leven nogal veranderd en bepaald. In positieve zin. Al ruim 15 jaar getrouwd, een huis en drie prachtige kinderen. En een hoop leuke collega’s/vriendinnen. Allemaal dankzij die ene winkel en dat ene t-shirtje. Wij zullen Steps Schalkwijk in ieder geval nooit vergeten……………

 

Uit de losse pols……..

En dan zit je opeens met je keepende zoon in het ziekenhuis. Hoe kwam dat dan? Afgelopen woensdag klapte Ruben’s pols dubbel tijdens de training. Het bleef wat gevoelig, maar met wat tape van co-trainer Gerard moest het lukken. Tja. Tijdens de warming-up ging het al mis. En na een aantal reddingen ging het bij de derde tegengoal echt mis. Ruben kon niet verder en werd gewisseld. Balend droop onze fanatieke keeper af. Hij had zich zo verheugd op deze wedstrijd: goede tegenstander en dus veel te doen. Het mocht niet zo zijn. We verloren trouwens met 6-0.

Omdat zijn pols wat dik leek fietsten we op de weg naar huis maar langs het KG Noord. Een foto, voor de zekerheid. De dokter vond dat een goed idee. Er was gelukkig niks te zien en dus ‘slechts’ een flinke kneuzing. Voor mij nog even een extraatje: naast ons zat oud Haarlemspits Joop Bxf6ckling. Elk nadeel……..

Kort na thuiskomst ging de telefoon. Men had nogmaals gekeken en vond dat er toch wel iets van een scheurtje/breukje te zien was. En dus moest Ruben terug. Op naar de gipsmeester. Een mooie blauwe arm als bewijs van zijn pech. Dat betekent wel einde eerste seizoenshelft voor onze goalie. De laatste twee wedstrijden mag de reserve doelman aan de bak…………

In den ban van Abe……….

Vanaf jongs af aan nam mijn vader mij altijd mee naar HFC Haarlem. En dus heb ik een roodblauw hart. Nog altijd, ook al bestaat de club nu helaas niet meer. Talloze prachtige, goede, leuke en ook matige voetballers voorbij zien komen. Exe9n van de kleurrijkste was Abe van den Ban. Niet zo zeer vanwege zijn prestaties maar meer vanwege zijn enorme snor. Zijn voetbalplaatjes waren immens populair. Had je het over Abe dan had je het over DE snor!

In het huidige voetbal vinden een hoop mensen het te kil. Geld, skyboxen, miljonairs, gekleurde voetbalschoenen. Waar is de romantiek en clubliefde van vroeger? Zo onststond er bij een (groeiende) groep mensen het idee om daar iets tegen te doen. En wie kun je dan beter eren dan de cultvoetballer aller tijden Abe van den Ban? En waar kun je dat beter vieren dan in het oude Haarlemstadion?

En zo zat ik, en met mij velen, vanmiddag weer eensxa0op de Kick Smittribune. Kijkend naar een wedstrijd tussen voetbalbloggers en -journalisten. In prachtige roodblauwe tenues van Copa. Slik, snif. De tegenpartij speelde in de kleuren van FC Amsterdam, ook zo’n roemruchte club waar Abe speelde. Het was genieten!! Langs het veld spotte ik Piet(je) (li)Keur, Joop Bxf6ckling, John(ny) Rep, Beer Wentink, Willem van Hanegem enxa0Hans Kraaij jr. En toch even slikken bij de opkomst van Barry Hughes. En uiteraard onze besnorde held himself: Abe!! Eigenlijk was het kijken naar iedereen langs het veld leuker dan de wedstrijd. Daar gebeurde weinig nieuws: de roodblauwe leeuwen verloren. Het bleef nog lang onrustig langs de Jan Gijzenvaart. Leuk om mee te maken. Even genieten van wat ooit was. Zucht…………

Eppo nummer 100…………

Al eerder schreef ik over het winnen van de Porsche en mijn eigen stripfiguurtje. Deze week verscheen de 100e Eppo sinds de herstart 4 jaar terug. Dat werd gevierd met een feestje in Paradiso. Omdat ik het gezicht van de inzamelaktie voor Kikaxa0was had ik twee VIP-kaarten gekregen. Samen met stripmaatje Leo toog ik uiteraard met heel veel zin naar Amsterdam. Daar werd ook het ingezamelde bedrag bekend gemaakt. Ruim 18.000 euro!! Wow!! Wat een succes!!!

Het was natuurlijk een uitgesproken mooi moment om met diverse tekenaars te praten en op de foto te gaan. Dat deden we dan dus ook. Helaas was Dick Heins vergeten mijn tekening mee te nemen. De lol was er niet minder om. En de tekening is inmiddels met de post onderweg vanuit het Brabantsche.

Tot ieders verrassing kwam Carry Brugman, tekenaar van de Partners en Porsche-liefhebber, ook nog langs. En toen bleek dat hij speciaal voor mij nog een gastrol had gecrexeberd in het nieuwste avontuur van de Partners. Wat een geweldige verrassing!!! Na een eigen stripfiguur ook nog een gastrol in een stripalbum. Het ultieme doel van een stripfan!!xa0Het avontuur verschijnt pas in 2013. Even geduld dus nog. Gelukkig hebben we de foto’s al……….

Sint Maarten……….

11 november alweer. Sint Maarten dus. En aangezien wij in het heidense Haarlem wonen lopen wij gewoon op zondag langs de deuren. Persoonlijk vind ik het belachelijk om een kinderfeestje te verschuiven voor godsdienstige fanaten. Die je dus ook gewoon in Nederland kunt vinden. Maar goed, daar gaat het hier niet over.

Eva heeft op school een prachtige lampion gemaakt: een kikker. Hoewel ze zelf liever een prinses had gemaakt. Een roze. Uiteraard. Samen met buurjongetjes Nick en Tom (en beide mama’s) liep ze door de buurt. En sloten ze om 19 uur aan bij onze traditionele lampionnenoptocht met begeleiding van drumband Jong Damiate. Met Eva sloten nog enige tientallen kinderen aan. Wat een drukte, wat een gezelligheid. En wat een succes dus weer!!! Het weer was dan ook heerlijk, dat scheelt.

Moe maar voldaan bekeek Eva de inhoud van haar rugzak. Die zat lekker vol. Om hem vervolgens mee naar haar kamer te nemen en te verstoppen. Want dan konden Ruben en Aron hem niet vinden. Klein bijdehandje………..

Back by popular demand……….

Om het weekend maar in stijl muzikaal af te sluiten bezochten we vanavond weer eens het fameuze cafe de Flapcan. Een klein jaar terug waren we daar ook, bij het debuutoptreden van Fat Keanu (wie kent hem niet). En vandaag deed hij onze stad weer aan. Die kans mochten we niet laten lopen natuurlijk. En zo genoten wij samen met anderen van het lekkere akoestische optreden van deze singer-songwriter. Na afloop hadden we zelfs een meet-and-greet. Geweldige kans om een foto te scoren dus……

Weg van de snelweg……….

En zo zaten we zomaar ineens in Berg en Dal. In een hotelletje. Samen. Zonder kids. Esther had een hotelbon gescoord. Die moest natuurlijk benut worden. Heerlijk ontspannen samen. Lekker gegeten. Fijn relaxed. En op zondagochtend nog zalig in het zonnetje gezeten op een terrasje in Beek. Kortom, wij komen nog eens ergens……….

Instore……….

Na afgelopen woensdag begon ons weekend alweer muzikaal. Bij Muziekzaak Northend, hier om de hoek, vond een optreden plaats van Jonathan Jeremiah. Een bekende Britse singer-songwriter. En hoewel hij wat verlaat was door de file was het optreden het uurtje wachten meer dan waard. Up close and personal, zo’n klein en dus heel intiem instore optreden…………