Winterproefpark………..

Zijn wij inmiddels enthousiaste Proefpark bezoekers in de zomer, de wintereditie hadden we vorig jaar gemist. Dat maakten we vandaag goed. Samen met Joyce en Marc waren we te vinden in de voormalige bakkerij van Van Vessem in de Waarderpolder. Buiten was het koud en nat, binnen gezellig en warm. Er stonden weer foodtrucks met prachtige namen en heerlijke gerechten. Ook wat “oude” bekenden van de zomereditie. Kortom, wij vermaakten ons en genoten weer van het eten. Steak Sandwich, Curry Wrap, Sticky Toffee met caramelsaus. Prima oogst dus weer……

Proefpark winter

Jopendoof……….

Aangezien Esther druk is met de repetities voor haar voorstellingen in september moet ik me steeds alleen zien te vermaken in de weekenden. Dat lukt gelukkig aardig in Haarlem, met alle festivals. Zo ging ik vandaag naar de Waarderpolder. Niet de eerste plek waar je aan denkt bij een festival, maar sinds enige tijd heeft Jopen er een proeflokaal. Daar werd het “Grateful Deaf” festival gehouden. En dat past weer prima in een industriegebied. Grateful Deaf is een Amerikaans biermerk/brouwer. De (dove) brouwer himself was er ook. Er waren meerdere brouwers en dus meerdere bieren om te proeven. Er werd een mooi graffitiwerk gemaakt en er was muziek. Keiharde muziek. Kennelijk moesten we allemaal doof worden. Poe.

Maar mede door het prachtige weer, de gezellige mensen en de prima biertjes een geslaagde middag. Met de typische Jopensfeer. En een geweldig toilet Jopenstijl. En het fijne van de Waarderpolder is dat het makkelijk te befietsen is. Niet geheel onhandig, na een aantal (speciaal)biertjes……Jopen 1 Jopen 2 Jopen 3

Trouwen……….

Soms, na jaren, besluiten mensen ineens te gaan trouwen. Gewoon, omdat het goed voelt of omdat ze beseffen dat ze niet zonder elkaar kunnen en dat door een verbinding willen laten zien.

Onze vrienden Marc en Joyce zijn zo’n stel. En dit jaar moest het er dan van komen. Misschien iets sneller dan gepland, maar ja, Mark’s vader was ernstig ziek dus enige haast was geboden. Helaas haalde hij deze datum niet. Dat was dan ook de enige smet op de dag. Vanaf hier wensen wij jullie een mooi en lang leven toe……IMG_5711

Viva España………..

Dit weekend is het dan echt definitief: opa en oma gaan hun huis in Haarlem uit en emigreren officieel naar Spanje. Mooi, want nu hebben we een mooi vakantieadresje. Jammer, want tja, het is wel ver weg en je gaat niet “effe” een bakkie doen dan.

Ter afscheid gingen we met z’n allen (oma Huijer mocht ook mee) bowlen en eten. Gezellig. En dat was het ook. Het was een mooi afscheid, gelukkig zien we ze in juli alweer. En we hebben altijd de foto’s nog………

IMG_5409 IMG_5404IMG_5411IMG_5424

Wijn en spijs………..

Naast Haarlem Culinair en Proefpark kent Haarlem nog veel meer culinaire evenementen. Eén daarvan is de Wijn- en spijswandeling. Daar loop je (of fiets je, ahum) langs 7 restaurants in het centrum (min of meer) en krijg je bij elk restaurant een (klein) gerecht en een glas wijn. Ideaal voor een zondagmiddag dus. Vandaag deden wij dus een rondje. Op de foto’s is te zien waar we aten. Eigenlijk viel alleen Brick wat tegen, maar dat kwam ook omdat de betreffende serveerster vergeten was te vragen of we wel vis lusten. Nee dus. Verder waren Specktakel en Toujours uitschieters, maar eigenlijk was de rest bijna net zo lekker. En zo fietsten wij (ietwat onvast na 7 glazen wijn) voldaan terug naar huis…………IMG_5332 IMG_5339 IMG_5346

Vijftig (50)………..

Vandaag werd nummer twee van mijn vrienden 50. Erik nodigde ons daarom uit om met hem te komen eten bij ’t Hemeltje in Bloemendaal. Altijd gezellig, en ja, 50 is toch wel een dingetje. Zeker als je elkaar al dik 30 jaar kent. Het was gezellig en lekker. En een korte rekensom leerde ons dat wij gezamenlijk komend jaar tussen 27 februari en 1 mei precies 200 jaar oud zijn. Oef. Maar dat vraagt natuurlijk wel om een etentje……..IMG_4636Eric (48), Eric (50), René (50) en ik (29)……

Op de PC……….

Aangezien ik als docent wel veel verdien maar het helaas niet krijg komen wij nooit op de PC. De PC Hooftstraat. In Amsterdam, want die in Haarlem bezoeken wij dagelijks. Die zit aan de andere kant van het schoolplein namelijk. Dus toen ik via de Esquire, het maandblad waar ik een abonnement op heb, bij een exclusieve avond van Ermenegildo Zegna aanwezig kon zijn hapte ik meteen toe. Dat leek me weleens leuk om mee te maken!

Dus: op naar de PC. Met Esther uiteraard, want die laat zo’n buitenkansje niet lopen. Wij kunnen u inmiddels uit ervaring melden dat met de auto naar onze hoofdstad in de avondspits geen overdeeld genoegen is. Maar goed, we kwamen uiteindelijk in de winkel terecht. Je naam op de gastenlijst, ontvangst met een glas bubbels: het heeft wel wat. En toen, al drinkend, een beetje rondkijken en afwachten. Er gebeurde eigenlijk weinig. We zagen wat BN’ers, bekeken wat heel erg dure kleding die wel weer heel mooi was. Maar verder? Eigenlijk werd het pas leuk toen good old Hans Dulfer ging optreden. Onder het genot van een hapje en een drankje luisterden en keken wij toe. Om na enige tijd elkaar aan te kijken en weer richting uitgang te gaan. We pakten de goodiebag aan en gingen weer naar Haarlem. Echt spectaculair was het niet. Waarschijnlijk zijn wij te down to earth (of te weinig verwaand) om zo’n avond te waarderen. Ofzo. En die goodiebag? Es had een mooie shawl (sjaal dus) en ik baleinen. Voor een mooie kraag in je overhemd. Die ik nooit draag. Maar goed, weer een ervaring rijker en een vinkje op de bucketlist erbij……………foto

Vrienden……….

Al ruim 30 jaar ben ik bevriend met Eric, Erik en René. Samen op de middelbare school gezeten en jarenlang op vakantie geweest naar warmere oorden. Ik zal u de details besparen. Vroeger brachten we (bijna) elk vrij uur samen door. Dat is tegenwoordig natuurlijk anders. Vrouwen, kinderen, u kent dat wel. Maar nog altijd zien we elkaar regelmatig, een etentje, filmpje of gewoon een biertje lukt gelukkig nog vaak genoeg. En samen met Eric bezocht ik Erik in Beijing, u herinnert zich dat vast nog wel. En nog altijd hebben we aan één woord of blik genoeg.

Vandaag gingen we met vrouwen en kinderen uiteten bij wokrestaurant “Eet Ze” in Amstelveen. Helaas zonder Erik, wegens drukke werkzaamheden overzees (Londen momenteel). En zonder René’s dochter Lisanne, die vindt zichzelf te oud om mee te gaan tegenwoordig. Pubers. Het was erg gezellig, erg smakelijk en erg veel. Dat laatste hadden we natuurlijk zelf in de hand, maar toch. Binnenkort gaan we (de mannen) maar eens een biertje drinken. Herdenken dat we 30 jaar geleden voor het eerst samen op vakantie gingen. Op de fiets naar Engeland. Ach ja, those were the days……..fotofoto

Smaakvol Breda…………

Haarlem Culinair komt er weer aan. O wacht. Helaas, dan zijn wij op vakantie. Maar niet getreurd. Onze “zusterstad” Breda heeft een soortgelijk evenement: Smaakvol Breda. En aangezien wij toch nog een bezoekje aan Mark moesten brengen ivm zijn verjaardag en gewoon gezelligheid konden we dat mooi combineren. Het leuke was dat Mark het evenement eigenlijk niet zo goed kende. Esther, die van Mark, ook niet. Maar dat was natuurlijk geen obstakel om niet te gaan.

Na het werk reden wij dus zuidwaarts. Met lekker weer. We begonnen met bubbels in de tuin. Lekker bijkletsen en genieten. Maar toen. Op de fiets van Esther’s dochter Sanne met Esther (de mijne dus) achterop gingen we naar het centrum. Dat viel nog niet mee. En dat lag meer aan de fiets dan aan ons. Of was ons gezamenlijk gewicht wellicht wat te veel? In het centrum bleek Mark ook niet helemaal precies te weten waar het evenement was. Maar gelukkig vonden we het al snel. Want we waren wel toe aan een biertje. Of iets te eten.

Beide bleek geen probleem te zijn. We aten, dronken, liepen wat rond, kletsten gezellig, aten, dronken, maakten foto’s, aten, dronken en kletsten weer verder. Na een gezellige, smaakvolle avond fietsten we weer naar huis. En aldaar ging ik redelijk snel naar mijn bed. Het was tenslotte een vermoeiende en redelijk slapeloze week geweest. En of het nou aan mijn NAC-dekbed lag of niet, ik sliep heerlijk!

Helaas dacht mijn bedmaatje daar anders over. Esther was ’s nachts ziek geworden (nee, niet door de drank!). Ze kroop onder het dekbed en was niet van plan er snel onder vandaan te komen. Onze gastheer en -vrouw hadden nog zo hun best gedaan: broodje, eitje, verse jus. Maar helaas. Ik offerde me vrijwillig op voor de jus en het eitje opdat hun werk niet verloren ging. Gelukkig was het wederom mooi weer en konden we in de tuin gezellig verder kletsen onder het genot van een kopje koffie.

Rond half twee ’s middags gaf Esther weer een teken van leven. Met een kop thee en een beschuitje probeerde Mark haar verder tot leven te wekken. Niet geheel geslaagd, maar voldoende om de reis naar Haarlem weer aan te vangen. Een beetje een jammerlijk eind van een verder heel geslaagd uitje. Dank, Mark en Esther, voor de gastvrijheid. Volgend jaar weer Haarlem Culinair……….fotofoto