89……….

Gisteren zou mijn vader 89 zijn geworden. Traditiegetrouw gingen we dus weer uiteten. Een dagje later omdat Ruben en ik zaalvoetbalverplichtingen hadden. Gelukkig wel gewonnen!

We aten bij Moretti”s All You Can Eat Italian Style. Jaja. Twee gerechtjes kiezen per ronde, onbeperkt aantal rondes. Het moet gezegd, we hebben heerlijk gegeten! We begonnen om 18 uur en rond 21 uur hebben we de vier pubers maar gezegd dat het de laatste ronde was. Die bleven namelijk bestellen. Voor Eva had het nog een leuke bijkomstigheid: ze vond een portemonnee, van een kennis van oma, zo bleek. De beloning was meer dan de moeite waard dus ons kleintje had nog een mooiere avond dan wij. Of was het de hand van opa?………….

 opa 89

75……….

Vandaag werd mijn moeder dan 75! Ja, je zou het haar niet geven inderdaad. Van ons kreeg ze een klein feestje voor haar verjaardag. Eten van Kippie-pan. Of hoe dat ook heet. Erg lekker, dat wel. De hele familie kwam dus gezellig langs bij de Vondelweg om (schoon)zus/(schoon)moeder/oma te feliciteren en lekker te eten en drinken. Het was erg gezellig en geslaagd. Op naar de 80, moeders…….

oma 75

18, 19, 20………

Morgen zijn wij 18 jaar getrouwd. Dit jaar 20 jaar samen. En hoewel deze zomer niet onze beste zomer was qua geluk en meevallers wilden we (lees: ik) er toch iets aan doen. Gelukkig kon je de afgelopen weken bij de Appie sparen voor korting op een etentje. En zo zaten wij samen bij restaurant Aangenaam. Een leuk tentje in de Kleine Houtstraat. Enthousiaste bediening, prima eten, veelal biologisch en fair trade, zelfs het bier. We aten heerlijk, het bleef (zo goed als) droog en dus was het meer dan geslaagd. En dat voor een mooi prijsje ook nog. Soms kan het leven zo simpel zijn….20 jaar

Poolfun……..

En terwijl broer Aron in Spanje zit logeerden Ruben en Eva lekker bij oma, die traditiegetrouw op het huis van Wilco past. Lekker zwemmen en bubbelen dus, maar ook genieten van patat en frikadellen. Oma vindt het supergezellig en ook beide kinderen vermaken zich prima.

Helaas (of gelukkig) gooide de zomerstorm wat roet in het eten. Er reden geen bussen. En aangezien wij momenteel afhankelijk zijn van het OV bleven de kinderen dus nog maar een nachtje bij oma. No problemo!

Zondag was het weer alweer een stuk beter. En dus kon het zwembad weer open. En ook ik kon nog even lekker in het bubbelbad toen ik ze weer op kwam halen. Best even gezellig, ook het kijken naar de Tour later op de middag. Dat het op de terugweg regende vergeten we maar snel weer…….poolfun

De eerste keer……

Vandaag was het even slikken voor ons. Aron ging voor het eerst helemaal alleen zonder ons vliegend naar het buitenland. Op weg naar vriend Dion en zijn ouders, nog 2 weken genieten van vakantie, zoals dat al een tijdje terug afgesproken was.

Normaal gesproken hadden wij (of opa en oma) hem in Spanje al op het vliegtuig gezet maar ja, deze zomer loopt alles anders dan wij graag hadden gezien. En dus brachten we hem met z’n vieren naar Schiphol, in onze flitsende leenauto (Renault Captur, leuk bakkie). Het afscheid was wat onwennig en ongemakkelijk (het is wel een puber tenslotte) maar uiteindelijk zagen Esther, Ruben en Eva (ik moest bij de auto blijven) hem achter de douane verdwijnen. Een lichte zucht van verlichting toen hij appte dat hij in het vliegtuig zat. En een grote zucht van verlichting toen er vanuit Spanje een sms kwam dat hij veilig geland was en door de familie Spanjaard (what’s in a name..) opgehaald was. Iets met loslaten heet dat, geloof ik……..Aron SpanjeDaar gaat ie……..

Jurassic Minions…….

Na alle ellende van de afgelopen weken èn omdat Aron alweer bijna weg gaat (zie volgende blogje) waren we even toe aan ontspanning. En dus met z’n allen naar de bioscoop. Jurassic World. Maar is dat niet veel te eng voor Eva? Jazeker, die ging dus ook met mama naar de Minions. Begon iets later maar eindtijd was ongeveer hetzelfde. En nu hadden we nog een leenauto dus vooruit dan maar.

Wat een heerlijke film! Jurassic World dan he. Eigenlijk gewoon een herhaling van zetten vergeleken met het oorspronkelijke Jurassic Park, maar wel met de technieken van nu. En dus beduidend spectaculairder. We hebben genoten. En de Minions? Ook leuk, al waren de meningen daarover verdeeld……..MinionsJW

Home sweet home……..

Na een heftige, zware, emotionele, moeilijke maar toch ook bij vlagen leuke en gezellige week Mainz zijn we weer thuis. Gelukkig maar, want we zijn doodop, met name geestelijk. Onze vakantie was tot op heden slopend!

Afgelopen vrijdag was dan eindelijk de rouwdienst voor Heiner. Een stralende bloedhete dag. En dan allemaal strak in pak. Poe. Een bomvolle aula met nog honderden mensen buiten. Veel bloemstukken, waaronder 1 van Mainz 05 ,uiteraard, maar ook een van rivaal Eintracht Frankfurt, mooi. Mooie toespraken, mooie muziek (oa een live versie van You Never Walk Alone) en veel, heel veel emoties. Dat Heiner geliefd was bleek wel. Hij zal enorm gemist worden, als vader, als opa (2 zeer verdrietige en huilende kleinzoons ook) maar zeker ook als schoonvader. Na de dienst werd er in de VIP van het Mainz stadion (waar anders!) nog gegeten en gedronken, Heiner’s favoriete gerechten stonden daar nog eenmaal op het menu. Vrijdagavond aten we met René samen nog bij de Mac. Als eerbetoon omdat Heiner zijn kleinkinderen ook altijd meenam naar de grote M.

Zaterdag en zondag brachten wij door langs, in en op de Rijn. Zaterdag zwommen we en pakten we de zonnestralen lekker mee. Zondag was het wat bewolkt maar het boottochtje op de Rijn was er niet minder leuk door. Evenals de BBQ op het dakterras bij Lucas, de zoon van René.

Maandag was de begrafenis. Waarin je buurland dan toch heel anders  kan zijn dan je eigen land. Na een korte toespraak liepen we zwijgend naar een graf. Daar werd de urn dan begraven. Persoonlijk had ik dat nooit meegemaakt. Apart. Iedereen schepte ook wat aarde in het graf. Mooi om te zien dat Ruben zijn verantwoordelijkheid als “oudste” pakte en als eerste van onze kinderen ging. Aron nam op zijn beurt Eva mee, hand in hand.

En zo sluiten we een hoofdstuk af. Want bezoekjes aan Mainz zullen toch wel veel minder worden nu. Uiteindelijk was opa de reden dat we er heen gingen. Maar wie weet, time will tell…………IMG_6790Even ontspannen op de Rijn……..

Leve de Koning…………

Het blijft toch wennen, Koningsdag zonder “inge” er tussen. Maar sommige dingen veranderen alleen van naam, niet van inhoud. De aubade in de Grote Kerk, in aanwezigheid van burgemeester Schneiders, is er nog steeds. En dit jaar was kinderkoor Zing Je Blij daar ook aanwezig, met onze Eva dus. Het was erg leuk, maar de kerk blijft toch een koud gebouw. Volgend jaar iets warmer aankleden maar.

Na afloop dronken we een warme chocomel en wachtten we tot onze vrienden Regina en Sander uit Rotterdam ook aangekomen waren. met z’n zessen liepen we over de kermis (waar Eva heel stoer alleen het “Fun House”in ging) en door de stad, langs de vrijmarkten en optredens en de drank en voedselkraampjes. Voor Regina en Sander een eerste kennismaking met Haarlem, maar wel één die beviel, gelukkig…….IMG_5469 IMG_5475 IMG_5477 IMG_5481

Viva España………..

Dit weekend is het dan echt definitief: opa en oma gaan hun huis in Haarlem uit en emigreren officieel naar Spanje. Mooi, want nu hebben we een mooi vakantieadresje. Jammer, want tja, het is wel ver weg en je gaat niet “effe” een bakkie doen dan.

Ter afscheid gingen we met z’n allen (oma Huijer mocht ook mee) bowlen en eten. Gezellig. En dat was het ook. Het was een mooi afscheid, gelukkig zien we ze in juli alweer. En we hebben altijd de foto’s nog………

IMG_5409 IMG_5404IMG_5411IMG_5424

88………..

Mijn vader zou gisteren de respectabele leeftijd van 88 hebben bereikt. Poe, hoe zou hij dat gevonden hebben? Dat zou sterk aan zijn gezondheid hebben gelegen, weet ik. Traditiegetrouw gingen we met alle Huijers uiteten om opa’s geboortedag te vieren. Bij Shabu Shabu dit jaar, hoewel niet iedereen van vis houdt. Maar toch, opa zou trots zijn geweest op de vreters die van hem afstammen. Man, man, man…….IMG_4101