Gluren………

Sinds vorig jaar heeft ook Haarlem het Gluren bij de buren festival. Dit jaar waren er in 92 huiskamers verspreid over heel Haarlem optredens, variërend van muziek, kunst, poëzie en toneel. Ook hier in de wijk deden er “buren” mee. Ik ging gluren in de Oudaenstraat waar het trio Lauriefish optrad. Leuk detail: de bewoners zijn pas sinds een half jaar eigenaar van de woning. En dan toch al meedoen aan dit festival, knap hoor.Gluren 2

Hoewel zangeres Laurie aangaf wat ziekjes en schor te zijn genoten de aanwezigen van haar mooie stem. Het was een intiem en warm optreden met bijna alleen maar eigen nummers. Ben benieuwd hoe Laurie klinkt als ze wel topfit is.

Na dit optreden ging ik naar de Gijsbrecht van Aemstelstraat. Daar was behalve een optreden van StarFishTaxi ook fotokunst te zien. De fotograaf zelf legde uit hoe hij zijn bijzondere foto’s print op stukken hout die hij op de plek van de foto zoekt en vind. Bijzonder.

StarFishTaxi maakte er een leuk en intiem optreden van. De aanwezigen mochten een categorie noemen waarbij singer-songwriter Jeroen Marcelis een nummer speelde. Zo reisden we van “opgewekt” via “verdrietig” en  “boos” naar een “boodschap”. Gemeenschappelijke deler was dat de nummers allemaal erg mooi waren. Ook hier weer veel eigen werk met een enkele cover. Erg leuk, leuke mensen ook weer hier.Gluren 1

Daarna sprong ik op de fiets richting Scheepmakersdijk. Want de eigenlijke reden dat ik van Gluren bij de Buren gehoord heb is Esther’s toneelgroep. Zij deden vorig jaar mee en dit jaar weer. Een garage was omgebouwd tot bordeel. Club Sehnsucht. Er werd gezongen (alles in het Duits), voorgelezen en er waren korte scenes. Erg leuk om te zien. Zo kan ik tenminste zeggen dat ik een keer in mijn leven naar de hoeren ben geweest……..

Gluren 3.

Varend toneel……….

Ook dit jaar speelt Esther natuurlijk weer toneel. Niet meer bij De Wijze Kater maar bij Studio Harthout. Locatietheater, net als vorig jaar (haar mooiste voorstelling ooit!). De komende voorstelling (ergens in september) speelt in Haarlem, het publiek vaart langs in bootjes. Superleuk, denk ik zo.

Om te zien hoe dat is nam haar regisseuse ons mee naar Leiden. Daar deden ze iets soortgelijks. Vol enthousiasme stapten we in sloepen, voorzien van hapjes en drankjes, en voeren we door de Leidse grachten. Het was wisselend, moet ik zeggen. Wel leuk, maar de afstanden tussen de locaties waren te groot, het niveau van de voorstellingen te verschillend en ik miste enige samenhang. En het was koud. Heel koud. De les voor september: een hele warme jas aantrekken……….IMG_5963

Anton Corbijn………..

Hoewel ik niet zo’n groepsmens ben en dus nooit “spontane” bijeenkomsten van “vrienden” bezoek levert het aanwezig zijn op de social media soms wel pareltjes van mensen/ontmoetingen op. Maar ik ga dan liever voor de 1 op 1 ervaring.

Zo ook vandaag. Bianca, twitter”vriendin”, riep enige tijd geleden dat ze naar de tentoonstelling van Anton Corbijn in Den Haag wilde. Wij hadden in Amsterdam een kleinere expo gezien dus ik twitterde meteen “ja!”. Zo gezegd zo gedaan, maar een datum prikken was niet heel makkelijk. Toch lukte het.

En zo stond ik Bianca vanmorgen op te wachten in Den Haag. Door een file was ze iets later, maar ik had een mooi parkeerplekje voor haar bezet gehouden. Gelukkig hadden we elkaar vorige week ontmoet bij de Record Store Day in North End, dat scheelde al iets kwa herkenning.

Samen genoten we van de prachtige foto’s van Anton Corbijn. Honderden foto’s in het Gemeentemuseum en het Fotomuseum. Talloze bekende popsterren, acteurs enzovoort. Genieten geblazen, ook van de prima koffie, btw. En leuk dat je dat kunt delen met iemand anders. Zo zie je maar, soms, pareltjes……..IMG_5513 IMG_5516 IMG_5519 IMG_5523

The Broken Circle Breakdown…….

Valentijnsdag. Dag van de liefde. Maar bij ons gebeurde er van alles en nog wat. Te veel om op te noemen. Open dag op school, twee mishandelde zoons op het voetbalveld, een mislukt etentje omdat men onze bestelling kwijt was (en dus snel naar de Mac) en een misschien voor deze dag iets te heftig toneelstuk.

Esther had kaarten gekregen voor The Broken Circle Breakdown. Dat kende we wel van een videoclip. Mooie muziek. Ricky Koole en Daniel Boissevain speelden de hoofdrollen. Het was eigenlijk een heel mooi stuk. Mooie muziek, goed gespeeld. Alleen na alle gebeurtenissen op het voetbalveld vandaag een beetje te. Lees zelf maar ergens waar het over ging. Want dat het een mooi stuk is (of film, als je dat liever kijkt) is wel zeker………..broken circle

Zwolle……….

Via Facebook kregen wij een uitnodiging voor een huiskamerconcert bij onze vriendin Simone thuis. In Zwolle. Tja. Om nou voor een half uurtje naar Zwolle te gaan is wellicht wat overdreven. Dus maakten we er gewoon een weekendje van!

Op zaterdag reden we dus al naar Zwolle. Toevallig was vriendin Natalie ook in Zwolle, bij Simone, dus voor die weer naar Hoorn terugging dronken we nog koffie in de prachtige boekenkerk (Waanders in de Broere, voor de toeristen onder ons) en kletsten lekker bij. Daarna brachten we Natalie naar de trein en gingen wij naar het ijsbeeldenfestival. Erg leuk, erg mooi en niet eens zo heel koud (als je tenminste niet me je kont op ijs ging zitten!).

In de avond zochten en vonden we een lekker eettentje voor ons samen, Bapas. Bier en tapas, maar dan Nederlandse tapas (denk: lokale specialiteiten uit NL). Heerlijk!!! Na het eten hadden we weer afgesproken met Simone. Zij leidde ons langs diverse cafés waarna wij moe maar voldaan ons hotel weer opzochten.

Zondags besloten wij Museum de Fundatie te gaan bekijken, niet alleen van de buitenkant trouwens. Wat een prachtig en apart gebouw! En wat een mooie en aparte tentoonstellingen ook. Mooi, mooi, mooi!!

’s middags dan eindelijk het oorspronkelijke doel van dit weekend: het huiskamerconcert van Kira Dekker, deelneemster aan De Beste Singer-Songwriter Van Nederland (wie kent het niet!). Ik kende haar niet (gaf ik ook eerlijk toe aan haar, zo ben ik) maar wat een leuke meid. En wat zingt ze leuk en lekker! De moeite waard om te horen en te blijven volgen. Het was een mooi eind van een mooi weekend……IMG_4058IMG_4023FundatieIMG_4068

Nacht van de geschiedenis………..

Esther had iets leuks gezien op Twitter: in het Rijksmuseum werd de nacht van de geschiedenis gehouden. En aangezien ik ooit geschiedenis gestudeerd heb (das war einmal) was ik meteen om. Zo gezegd zo gedaan. En dus gingen we gisteravond samen richting het Rijksmuseum.

Daar hadden ze een mooi maar vol programma. Je kon slechts een fractie van het programma volgen, zo bleek. Dus wij kozen wat ons een leuke doorsnee leek. Eerst een interview met Jaap de Hoop Scheffer, oud-minister, oud-secretaris-generaal van de NAVO. Hij gaf ons een fascinerend inkijkje achter de schermen van de wereldpolitiek. En kon daar ook leuk over vertellen, gelukkig. We bleven vervolgens lekker zitten. Op dezelfde plek werden we getrakteerd op een voorschot uit de rockopera “De Witt of Oranje”, over het jaar 1672 (het rampjaar) en de dood van de gebroeders de Witt. Mooi, leuk, wel wat hard alleen. Door de korte tijd was het geluid niet helemaal optimaal afgesteld. Maar ook dat toch zeker de moeite waard. Daarna gingen we naar een dame die vertelde over haar opa, die had in WO1 in het Turkse leger gevochten. Tegen de gealiieerden. De dame was wat nerveus, maar het verhaal op zich wel interessant. Hierna alweer snel door naar één van de zalen. Daar vertelden drie conservatoren over een object uit de collectie van het Rijks. Boeiend tot zeer boeiend. Er zit altijd meer achter een schilderij of voorwerp dan je denkt.

Inmiddels was het tijd voor een drankje en muziek. De avond was voorbij gevlogen. Maar dat museum! Wat is dat mooi geworden, zeg. Het kan zeker wedijveren met de topmusea in de wereld. Het doet niets onder voor het British, bijvoorbeeld. Alleen voor het gebouw kun je al een dag(deel) uittrekken, dunkt me. En de collectie neemt dagen in beslag. Wij pakten slechts een paar dingen mee. Waaronder natuurlijk de Nachtwacht. Ook dat hangt op een mooiere plek dan vroeger. De aanloop er naartoe is ook super. Enfin, een absolute must see voor op de bucketlist………..

foto 2 foto 3 foto 3a foto 4

Ode aan het water…………

Al tig jaar ga ik trouw naar de toneelvoorstellingen van Esther kijken. Meestal is dat erg leuk, een enkele keer wat minder. Vorig jaar was wat minder, maar haar voorstelling “Dansen in de Scherven” (Studio Harthout) en “De Jossen” (De Wijze Kater) waren weer de moeite waard. Zeker die eerste!

Die voorstelling smaakte naar meer. Met name bij Esther. Na 25 jaar (zo’n beetje) De Wijze Kater wilde ze eigenlijk wel wat anders. En toen Studio Harthout haar weer vroeg voor een weliswaar kort maar heel leuk project in Ransdorp (een prachtig klein dorpje onder de rook van Amsterdam Noord) hoefde ze niet lang na te denken.

En zo gingen wij (jaja, ik mocht ook mee) in augustus al eens kijken in Ransdorp. Wow, wat een mooi dorpje. We liepen langs de plekken waar de scenes zich afspeelden. Leuk extraatje voor mij: oud-leerling Ronja (dochter van de regiseusse) deed ook een dansscene. Het zag er top uit en iedereen had er zin in. De voorbereidingen konden beginnen.

Afgelopen donderdag was de eerste voorstelling. Esther was zowaar nerveus! Maar op de social media las ik al dat het heel mooi was. En vanavond ging ik dan zelf kijken. Esther speelde de rol van Geertje Dircx, de “huishoudster” van Rembrandt. Zij was afkomstig uit Ransdorp. Liggend in een bootje kwam Es onder een brug vandaan. Met een prachtige monoloog stal ze de show (vond ik dan). Helemaal in het zwart, haar rode haar vlammend in de schemer. Wow, dit was het mooiste dat ik ooit van haar gezien heb. Prachtig, iedereen keek en luisterde ademloos toe. Schitterend.

En dat het iedereen (op bezoekster en oud-leerling Yara na) ontging dat ik mijn toneeldebuut maakte (ik had de stem van de broer van Geertje ingesproken) was jammer maar niet meer dan logisch. Esther stal de show, zeer terecht…………

ransdorp 1 ransdorp 2

Rembrandt…………

Op de valreep deden wij vandaag nog even cultureel: naar het Teylers Museum voor de 100 mooiste Rembrandts. En dan gaat het om de tekeningen en etsen van de grote meester. Het Teylers bezit een prachtige collectie en het publiek had via internet de 100 mooiste uitgekozen. Stuk voor stuk plaatjes! De ene wat kleiner (of groter) dan de ander. Soms voor, in onze ogen, belachelijk lage prijzen aangeschaft. Kennelijk was Rembrandt niet altijd even geliefd. Maar allemaal even mooi. Mijn 2 favorieten hadden niet de top 25 gehaald, maar goed, over smaak valt niet te twisten. Wij hebben er van genoten. Nog te zien tot en met komende zondag, 19 januari as. Na afloop pakten we meteen maar ons eerste terrasje van 2014. Laat de zomer maar komen……..affiche_de_100_mooiste_rembrandts

Dansen in de scherven………..

Al jaren speelt Esther toneel bij De Wijze Kater. Vorig jaar las ze iets over een heel ander soort voorstelling. Dat leek haar wel wat. Na enig overleg besloot ze er voor te gaan. En zo was ze ineens onderdeel van Studio Harthout en de multimedia voorstelling “Dansen In De Scherven”. Veel repeteren en uiteindelijk een aantal voorstellingen in het Fort Edam. Ze had er enorm veel lol en zin in. Leuk!

Vanavond ging ik dan bij haar kijken. En wat was het leuk. En mooi. En prachtig. En ontroerend. En goed. En sfeervol. En lekker. Want na afloop was er ook eten. Ik heb genoten. Volop meegezogen in de voorstelling. Dansen buiten het Fort. Dwalend door een sfeervol Fort Edam. Met losse stukken die uiteindelijk als puzzelstukjes in elkaar pasten. Leuke en mooie muziek ook. En zichtbaar genietende acteurs. Trots op Esther en de andere mensen van Studio Harthout. Het smaakte naar meer. Volgend jaar weer, hoop ik…………..Dansen

De Meester…………..

Elke Haarlemmer ging of gaat op de lagere cq basisschool naar het oudste museum van Nederland: het Teylers Museum. De vaste collectie is al een bezoek (of meerdere) waard, maar ook de wisselende tentoonstellingen zijn vaak prachtig. En uniek ook. Zo was er in 2005/2006 de Michelangelo tentoonstelling. Helaas, lange rijen, kou, zwangere echtgenote. Dat ging dus niet samen.

Vandaag gingen we voor de revanche: Rafaël! Die andere meester uit de Renaissance. Kaartjes via internet (ja, nu wel!) en dus geen rij buiten. Binnen wel, maar dat was niet erg. Want wat een prachtige tentoonstelling! Tekeningen van de meester zelf en van zijn leerlingen. Voorstudies voor zijn “echte” kunstwerken. Maar die voorstudies zijn al om je vingers bij af te likken. Daar is menig andere kunstenaar al jaloers op. Wat is dat toch mooi als je zo’n talent hebt. Jaloers! Maar gelukkig dat we ze nu in ieder geval gezien  hebben. Een mooi einde van een heerlijke, leuke en gezellige kerstvakantie……Rafael