Münchener freiheit………

Hoewel we komende zomer naar de Star Wars Celebration in Londen gaan omdat Aron vorig jaar geslaagd is vond ik eigenlijk dat ie wel wat extra’s verdiende. Ruben gaat tenslotte ook mee naar Londen, logisch, maar helemaal lekker zat dat me niet. Tenslotte moet Ruben nog examen doen in 2017. Toen ik dan ook doorkreeg dat Mainz 05 midden in de voorjaarsvakantie uit tegen Bayern München speelde was de optelsom simpel: met Aron samen naar München dus!!

En zo vertrokken we afgelopen dinsdag met de slaaptrein. Gezellig samen op “roadtrip”. Nog nooit eerder samen een paar dagen op stap dus best spannend. Maar het ging allemaal prima. We zaten tot laat te lezen en muziek te luisteren. Toen we naar onze slaapcoupé gingen bleek dat er nog 3 mannen lagen. Het was allemaal wat krap en donker maar uiteindelijk lagen we dan. Het was geen geweldige nachtrust. Kort bed, snurkende mannen, warm. Maar we haalden München en daar ging het om.

Na een ontbijtje en een koffie deden we een rondje door de stad. Rond de middag checkten we in en deden we een dutje Dat hadden we nodig. En toen dan het moment: op naar de Allianz Arena!! We waren wat vroeg en het regende inmiddels. Maar na gezellig wat gekletst te hebben met Bayern-fans mochten we dan eindelijk naar binnen. Wat een prachtig stadion. Het traditionele broodje schnitzel en de bretzel smaakten prima. We genoten, ondanks de kou. En wat werd het een topavond! Geheel volgens ons droomscenario scoorde Mainz de 0-1 en maakte Arjen Robben in de 2e helft gelijk. Toen bleek dat Mainz stand hield bleven we natuurlijk duimen voor een gelijkspel. Maar 5 minuten voor tijd wisten we niet wat er gebeurde: Mainz maakte 1-2. En dat bleef het ook. Voor het eerst dit seizoen verloor het superelftal van Bayern een thuiswedstrijd. Wat een sensatie. Und wir waren dabei!! Wat een feest. En hoe mooi dat je midden tussen de Bayern-fans gewoon kunt juichen en klappen voor je cluppie en ook nog felicitaties krijgt. Ook de terugreis met de metro verliep zonder wanklank, ook al waren we de enige (duidelijk herkenbare) Mainz-fans. Zo hoort het ook, daar kunnen Nederlandse supporters nog wat van leren!!

Vandaag werden wij wakker met een enorme smile op ons gezicht. Na een ontbijtje en een (ere)rondje door de stad pakten we de ICE terug naar huis. En hoewel we 45 minuten vertraging opliepen en dus laat thuis waren was het net een reclamefilmpje: met je zoon naar Bayern-Mainz: onbetaalbaar!!!!

Munchen 1 munchen 2 munchen 3 munchen 4 munchen 5 munchen 6 munchen 7

Deadpool………..

Deadpool. Al maanden keken we er naar uit, dus wat mooier dan de vakantie er mee beginnen? Het is een 16+ film maar dat is tegenwoordig geen probleem meer. We zaten er klaar voor!

En wat hebben we gelachen. Dat 16+ snap ik wel. Veel bloed en geweld (functioneel uiteraard), maar ook veel grappen over seks (heel beeldend soms) en masturberen en zo. Tja. Ik heb m’n schroom maar opzij gezet en gewoon lekker genoten. Want dat het een geweldige film is moge duidelijk zijn. Ryan Reynolds doet het perfect. Op naar deel 2, zou ik zeggen……..

deadpool

Zestien………..

Zestien jaar terug, midden in een hittegolf (die hadden we toen nog, jaja) werd besloten dat onze zoons maar eens geboren moesten worden. En zo werden wij de trotse ouders van (eerst) Ruben en daarna (7 minuten later) Aron. En na 16 jaar zijn wij nog steeds enorm trots op onze mannen-in-wording. Lief, stoer, sociaal, eigenwijs, intelligent: echte pubers maar dan wel leuke!

Vandaag zijn ze voor het eerst niet samen op hun verjaardag, Aron zit tenslotte in Spanje. Vreemd, maar toch ook wel weer eens leuk: alle aandacht nu naar één van de twee. Vanavond gaan we op verzoek van Ruben eten bij Sumo. Vanaf hier (nogmaals) gefeliciteerd, zoons……………2ling

Poolfun……..

En terwijl broer Aron in Spanje zit logeerden Ruben en Eva lekker bij oma, die traditiegetrouw op het huis van Wilco past. Lekker zwemmen en bubbelen dus, maar ook genieten van patat en frikadellen. Oma vindt het supergezellig en ook beide kinderen vermaken zich prima.

Helaas (of gelukkig) gooide de zomerstorm wat roet in het eten. Er reden geen bussen. En aangezien wij momenteel afhankelijk zijn van het OV bleven de kinderen dus nog maar een nachtje bij oma. No problemo!

Zondag was het weer alweer een stuk beter. En dus kon het zwembad weer open. En ook ik kon nog even lekker in het bubbelbad toen ik ze weer op kwam halen. Best even gezellig, ook het kijken naar de Tour later op de middag. Dat het op de terugweg regende vergeten we maar snel weer…….poolfun

De eerste keer……

Vandaag was het even slikken voor ons. Aron ging voor het eerst helemaal alleen zonder ons vliegend naar het buitenland. Op weg naar vriend Dion en zijn ouders, nog 2 weken genieten van vakantie, zoals dat al een tijdje terug afgesproken was.

Normaal gesproken hadden wij (of opa en oma) hem in Spanje al op het vliegtuig gezet maar ja, deze zomer loopt alles anders dan wij graag hadden gezien. En dus brachten we hem met z’n vieren naar Schiphol, in onze flitsende leenauto (Renault Captur, leuk bakkie). Het afscheid was wat onwennig en ongemakkelijk (het is wel een puber tenslotte) maar uiteindelijk zagen Esther, Ruben en Eva (ik moest bij de auto blijven) hem achter de douane verdwijnen. Een lichte zucht van verlichting toen hij appte dat hij in het vliegtuig zat. En een grote zucht van verlichting toen er vanuit Spanje een sms kwam dat hij veilig geland was en door de familie Spanjaard (what’s in a name..) opgehaald was. Iets met loslaten heet dat, geloof ik……..Aron SpanjeDaar gaat ie……..

Jurassic Minions…….

Na alle ellende van de afgelopen weken èn omdat Aron alweer bijna weg gaat (zie volgende blogje) waren we even toe aan ontspanning. En dus met z’n allen naar de bioscoop. Jurassic World. Maar is dat niet veel te eng voor Eva? Jazeker, die ging dus ook met mama naar de Minions. Begon iets later maar eindtijd was ongeveer hetzelfde. En nu hadden we nog een leenauto dus vooruit dan maar.

Wat een heerlijke film! Jurassic World dan he. Eigenlijk gewoon een herhaling van zetten vergeleken met het oorspronkelijke Jurassic Park, maar wel met de technieken van nu. En dus beduidend spectaculairder. We hebben genoten. En de Minions? Ook leuk, al waren de meningen daarover verdeeld……..MinionsJW

Diploma………

Vanavond was het dan eindelijk zo ver: Aron’s diploma uitreiking. Trots als een pauw gingen we (allemaal incl. oma) naar het Mendelcollege. Het was aardig warm maar ja, toch maar netjes opgedoft (“pap, je gaat wel in pak, hoor!”). We zaten prima, op rij 2 van de tribune en keken mooi over alles heen. Rij 1 was om onbegrijpelijke redenen gereserveerd voor de docenten. Altijd wat bijzonders, die lui!

Het was een lange maar leuke avond, misschien soms wat flauw, maar ja, ik ben niet de doelgroep. Het ging niet op alfabetische volgorde en u begrijpt het: Aron was dus bijna als laatste aan de beurt. Gezien zijn wens om naar de pabo te gaan kreeg hij van zijn mentor spontaan de microfoon en mocht hij de zaal vermaken. Dat viel  nog niet mee, zo onvoorbereid! Ik snap nu wel beter dat ouders bij de diploma uitreikingen op het Coornhert altijd wat moeite hebben met de lengte van de zitting. Poe, mijn knieën waren ernstig in protest aan het eind.

Na afloop was er nog een hapje en een drankje. En wat fotomomenten. Zo sloten we weer een hoofdstuk af. Op naar het havo…….IMG_6303Trotse papa…..IMG_6328Zonder stropdas inmiddels……….

Cultureel Amsterdam………..

Laatste dag van onze herfstvakantie. En dus togen de jongens en ik naar Amsterdam. Met de trein, altijd gezellig. En aangezien je bij de NS e-tickets kan bestellen hadden we ook geen gedoe met de OV chipkaart.

We begonnen bij Body Worlds, de tentoonstelling met echte (geprepareerde) lichamen. Op zich een leuke expositie, maar wel erg veel aandacht voor ingewanden, hart, longen e.d. en wat er allemaal mis mee kan zijn. Ik had meer lichamen verwacht, degene die er stonden waren erg interessant om te bekijken. Tot hun grote schrik nam ik de jongens ook mee naar het 16+ deel. Dat was minder schokkend dan zij (en ik) dachten. Misschien maar beter ook. Blijft toch wat genant, seks en je vader.

Na een korte pitstop gingen we verder naar het Amsterdam Museum. Daar was de tentoonstelling “Voetbal Hallelujah!”, over de overeenkomsten tussen voetbal en religie. En aangezien wij natuurlijk gek zijn op voetbal. In het museum allerlei leuke dingen. Voetbalschoenen van bekende spelers (San Marco!), een broekje van Maradonna, plaatjes, films, van alles en nog wat. Superleuk om te zien. Hoogtepunt was toch wel het shirt van Marco van Basten dat hij droeg in de finale van 1988 en de Europa Cup 1 uit 1995 (speciaal deze week uitgeleend door Ajax). Nou had ik die cup al eens in handen gehad, ooit, als beveiliger, maar de jongens konden hem nu ook zien, achter glas. Toch wel speciaal voor voetbalgekke jongens……………

foto 2 foto 3 foto 5foto 1foto 4

Filmweek………..

Het was alweer even geleden dat we een film bezocht hadden. Maar deze week was het filmweek (of zoiets) in de bioscopen en kostte een kaartje maar €5. Kijk, dan kun je nog eens een filmpje pakken met z’n 3en. En dat deden we dus ook. Nou ja, soort van.

Op woensdag gingen we naar “The Expendables 3”. Ja, ik heb de voorliefde voor lekkere, simpele jaren 80 knokfilms goed doorgegeven. Helaas moest Ruben afhaken vanwege te veel huiswerk (school gaat nog altijd voor) maar Aron en ik zaten te genieten. Een film met daarin zo’n beetje al mijn oude (letterlijk en figuurlijk) filmhelden. Wat wil je nog meer? Stallone, Schwarzenegger, Harrison Ford, Mel Gibson, Wesley Snipes, Dolf Lundgren, Antonio Banderas, Jet Li. Niet helemaal passend in het rijtje maar toch: Kelsey Grammer (Cheers, Frasier). En dan behalve vette aktie ook nog veel zelfspot en humor. Kortom, topavond!

Op vrijdag deden we film nummer 2 (of 1, als je Ruben bent). “Guardians Of The Galaxy”. Een superheldenfilm maar dan anders. Een bijelkaar geraapt zooitje beschermt en redt het heelal. Lekkere muziek, leuk verhaal, prima aktie en effects. Kortom, wederom een geslaagde avond. Op naar de volgende filmweek……………

expendables 3 Guardians-of-the-Galaxy