Ham……..

Eén van de dingen die als leraar nooit went is het elk jaar afscheid nemen van leerlingen. En ja, het leven gaat door dus de meesten vergeet je weer als het nieuwe schooljaar begint. Des te leuker is het als je oud-leerlingen later weer tegenkomt. Of je via de media ziet dat ze succes beginnen te krijgen als muzikant, acteur etc.

Zo ook Kas en Stijn. Via Facebook zag ik dat ze langzaam bezig waren om van muziek hun beroep te maken. ze maakten deel uit van de band van Lucas Hamming, finalist in “De Beste Singer-songwriter van Nederland”. Afgelopen september werden ze zelfs huisband van DWDD. Dus toen ze afgelopen najaar optraden bij North End ging ik samen met collega Ron natuurlijk kijken. En hoe leuk: beide mannen zagen ons staan en weken van hun baan af om ons gedag te zeggen en te zeggen hoe ontzettend gaaf ze het vonden dat we speciaal voor hen gekomen waren. Dat zij  dan toch wel de krenten in de pap, dat soort reacties. Na het erg geslaagde instore optreden kwam er uiteraard een foto en de belofte dat we uitgenodigd zouden worden voor hun optreden in het Patronaat.

Vanavond was het dan zo ver. Helaas kon Ron niet door omstandigheden en zo ging Esther mee. Ook leuk natuurlijk. Het optreden was wederom geslaagd en een succes. De knuffels die ik na afloop  van beide mannen kreeg een mooie bonus. Te gek dat ik er was, vonden ze. En eigenlijk vond ik dat ook wel. Mooi man, leraar zijn…..

Hamming 1 Hamming 2

Sail 2015

Soms is het best fijn om decaan te zijn. Zoals vandaag. Al heel vroeg in het jaar hield het Tio (MBH/HBO) haar decanendag. Want het is Sail in Amsterdam. De middag was in het gebouw van het Tio, maar wij kwamen voor de namiddag en avond. Want er stond een bezoek aan Sail gepland dus.

Met champagne en lekkere hapjes werden we ontvangen in het Mövenpick hotel, met uitzicht o de tall ships. Dat uitzicht was nog mooier vanaf de 20e verdieping van het hotel!!! Prachtig!! De rest van de avond was in één woord geweldig!!! Heerlijk eten, zalige toetjes, prachtig uitzicht en zelfs een korte tour langs een aantal tall ships. Na het ook al mooie vuurwerk gingen wij moe maar zeer voldaan naar huis. Het leven is best mooi, zo op een doordeweekse donderdag……..Sail 1 Sail 2

Osnabrück……….

Traditiegetrouw toog ik afgelopen donderdag weer samen met mijn maatje Ron en ruim 30 leerlingen richting Osnabrück. Matig weer (veel regen) dit jaar, wel leuke leerlingen en een rustig programma. Onze huidige Duitse collega’s zijn wat minder sociaal dan hun voorgangers dus Ron en ik moeten onszelf zien te vermaken. Dat lukt prima, we komen er tenslotte al 13 jaar en kennen de stad prima. Dus bier, schnitzel, bratwurst en ijscoupes vinden wij met de ogen dicht. Het was weer een geslaagd bezoek……

IMG_6023IMG_6039

Kleine meisjes……….

Zo af en toe werk ik nog weleens voor Risk, in de beveiliging. Bij ziekte, drukte of gewoon omdat het leuk is. Zo ook vandaag. Dance Tour in Lelystad, een groot gratis dance evenement. En dan kan het natuurlijk gebeuren dat de dochter van je vriend René ineens voor je neus staat. Aangezien ik de toegang tot het VIP-deel deed was het voor Lisanne snel geregeld. Met een paar vriendinnen kon ze doorlopen. Wel moesten de dames even legitimatie laten zien. Ik kon een glimlach niet onderdrukken toen ook Lisanne haar ID pakte. Van haar weet ik nou toevallig wel dat ze inmiddels 19 is. Kleine meisjes worden groot…………IMG_5853

Het laatste avondmaal……….

Het einde van het schooljaar nadert, voor examenkandidaten dan. En dus ook voor mijn klas. Traditiegetrouw ga ik dan met ze eten bij La Cubanita. Onder het motto “wie wil die komt”. Want niet iedereen heeft er zin in of mag mee.

Met toch een flinke groep (ruim de helft) zaten we gezellig in een eigen kamer. Er werd flink gelachen en gedold. Er werd nog flinker gegeten, door sommige zoveel dat je je afvraagt waar ze het laten. Het was een mooi (eerste) afscheid. Succes met de examens allemaal…………cubanita

30 jaar…………….

In 1990 begon ik mijn onderwijscarrière. Mijn eerste ‘echte’ school was het Vellesan College in IJmuiden. Acht jaar lang heb ik daar toen met heel veel plezier les gegeven. Een leuke school met fijne collega’s. Een mooie manier om te starten als docent. De leerlingen waren weliswaar niet altijd even makkelijk, IJmuidenaren blijven toch wat apart volk, maar wel leuk en eerlijk. In 8 jaar tijd veel leuke, ontroerende en mooie dingen meegemaakt. En toch wel een paar vrienden voor het leven gemaakt.

Dit jaar bestaat het Vellesan College 30 jaar. En hoewel ik er al 16 jaar weg ben hoort een oud-docent wel op een receptie te verschijnen. Vind ik. En gelukkig was ik ook uitgenodigd. Dus toog ik na mijn laatste uur richting IJmuiden. De school is inmiddels aardig veranderd (in het voordeel, gelukkig) maar het voelt nog altijd als thuiskomen. En er liepen aardig wat oud-collega’s rond zodat dat gevoel alleen maar versterkt werd. De gehele sectie Engels uit mijn tijd, inclusief nestor Piet Heijblok, 80 jaar inmiddels, was aanwezig. Van die 7 collega’s werken er twee nog altijd op het Vellesan. De rest is of met pensioen of uitgewaaid naar andere scholen. Zo gaat dat in onderwijsland.

Onder het genot van een hapje en een drankje haalden wij herinneringen op en kletsten gezellig bij. Zo kwam ik er achter dat ik tegenwoordig de kleinzoon van oud-sectiegenoot Lorna in de klas heb. Altijd leuk en bijzonder. Niet alleen met de collega’s van Engels was er veel te bespreken, uiteraard. De tijd vloog voorbij, 2 uurtjes was eigenlijk tekort. Gelukkig bestaat het Vellesan over 5 jaar alweer 35 jaar…..

foto 1De sectie Engels anno jaren 90……… foto 2Good old Lorna…….. foto 3De nog immer gracieuze en mooie Graciela……..

Even stil (22)……….

Wat begon als een mooie zomer vol optimisme dreigt langzaam te verworden tot een trieste zomer. De ramp met de MH17 is onvoorstelbaar. Maar ook op het kleinere vlak een trieste gebeurtenis vandaag. Midden in de zomervakantie overleed mijn geliefde collega Carmen. Slechts 37 jaar oud werd zij geveld door leukemie. Hoe oneerlijk kan het leven zijn.

Een jaar of 3 geleden kreeg zij te horen dat ze ziek was. Maar met haar kenmerkende positiviteit ging zij de strijd aan. En leek die te winnen. Iedereen was blij en ik koos haar dat jaar als mijn opvolger tot “collega van het jaar”. Dat deed haar goed.

Helaas bleek de ziekte terug te komen. En heftiger dan voorheen. Slechts stamceltransplantatie zou kunnen helpen. Maar dan moest haar lichaam dat wel aan kunnen. Dat was te veel gevraagd. En hoewel ze af en toe nog op school was om “haar” kinderen te helpen was het afscheid onvermijdelijk. Iedereen hield contact of ging op bezoek. Maar vorige week bij thuiskomst had ik een aantal mails. Carmen was uitbehandeld. De strijd was verloren. We konden nog afscheid nemen van haar. Maar voor mij en vele collega’s was dat te laat vanwege de vakantie. Vorige week vrijdag kreeg ik het bericht dat Carmen ingeslapen was. En vandaag de begrafenis. Die uiteindelijk heel gezellig was omdat Carmen er haar eigen draai aan had gegeven: koffie of thee met cupcakes en taart. Zoals zij het graag had. We zullen je missen, Carmen, rust zacht……………..carmen

Kerstgala…………

Vanavond hadden wij voor het eerst een kerstgala op school. In vorige jaren hadden we weliswaar een kerstbrunch in vol ornaat, maar nu was het gewoon ’s avonds. Ik hield mijn hart een beetje vast. Het was nl. de bedoeling dat mijn leerlingen zelf eten meenamen. En dus in kerstkleding aanschoven. De reacties waren niet om over naar huis te schrijven. Gemopper over alcoholvrij (pubers), vies eten en verplichte nette kleding: ze waren het ietwat oneens met de avondinvulling, zeg maar.

Maar, ik moet zeggen: het viel 100% mee. Weliswaar koos 1/3e deel ervoor om niet te komen, de overigen waren meer dan keurig aangekleed in pak, das en jurken in korte en langere uitvoeringen inclusief hoge hakken (met gympen en uggs in plastic tasjes ernaast). En ook het eten was vurrukkuluk!! Ik heb m´n buik meer dan volgegeten. En na afloop zelfs nog hapjes op de docententafel neergezet terwijl de jeugd aan het dansen was. Voortreffelijk. En dus voor herhaling vatbaar. Dat vonden ook de leerlingen, zo bleek. Alleen is er voor hen hopelijk geen herhaling. Want alleen de examenleerlingen mogen komen………….foto

Huisje Boompje Beestje…………

Vandaag maar weer eens aandacht voor het ooit oorsprokelijke onderwerp van dit blog: kleintje Huijer dus. Inmiddels in groep 4 van de basisschool. Vandaag gingen ze daar een filmpje maken voor het EO (………..) programma “Huisje Boompje Beestje”. als ze uitgekozen werden dan kwamen ze op tv! Of zoiets. In ieder geval vond Eva het heel spannend. Want stel je toch eens voor!!! Ze kwam in ieder geval prachtig geschminkt uit school. Daar zal het niet aan liggen………

NB: helaas, niet uitgekozen voor op tv. Maar wel een eervol 4e plek. Toen ik thuiskwam en er naar vroeg antwoordde Eva: “ik wil het er  liever niet over hebben”. Toch wat teleurgesteld dus……………Huisje

Jaarboek………….

Een stukje over 4tlC, jaargang 2012-2013. Een poging. Dit schooljaar zal door mij herinnerd worden als een leuk  en gezellig jaar. Een jaar ook vol verscheidenheid. Veel interesse in van alles, maar niet altijd in school. Af en toe een beetje trekken aan een dood paard: “het komt echt wel goed hoor, meneer”. En dat kwam het ook (min of meer). Ieder op haar/zijn eigen wijze laat een herinnering achter. Wat mij sowieso bijblijft: lieve, leuke, stoere, dwarse pubers. Die heel vaak goed weten wat ze willen. Maar ook heel vaak niet. En dat gelukkig ook durven uitspreken.
Als klas niet één van de makkelijkste. Een grote klas ook: 31 stuks! Vol enthousiasme en werklust begonnen maar langzamerhand (of eigenlijk best snel) wat weggezakt. Misschien ging het allemaal wat te makkelijk? Of toch een beetje liever lui dan moe? Wel erg leuk en gezellig. Het zwemuitje naar Duinrell zal ik me zeker nog wel herinneren later. En de gezelligheid natuurlijk ook. Ook het etentje bij La Cubanita was erg geslaagd!!
Speciale aandacht voor 2 leerlingen: Sanne en Cynthia. Door omstandigheden het examen over 2 jaar uitgesmeerd. En toch doorgezet, hoe moeilijk het soms ook was. Klasse!
Ik wens jullie allemaal heel veel succes in je volgende opleiding en je verdere leven. Denk nog eens aan ons. En laat nog eens wat van je horen. Het ga jullie goed!!foto