Sail 2015

Soms is het best fijn om decaan te zijn. Zoals vandaag. Al heel vroeg in het jaar hield het Tio (MBH/HBO) haar decanendag. Want het is Sail in Amsterdam. De middag was in het gebouw van het Tio, maar wij kwamen voor de namiddag en avond. Want er stond een bezoek aan Sail gepland dus.

Met champagne en lekkere hapjes werden we ontvangen in het Mövenpick hotel, met uitzicht o de tall ships. Dat uitzicht was nog mooier vanaf de 20e verdieping van het hotel!!! Prachtig!! De rest van de avond was in één woord geweldig!!! Heerlijk eten, zalige toetjes, prachtig uitzicht en zelfs een korte tour langs een aantal tall ships. Na het ook al mooie vuurwerk gingen wij moe maar zeer voldaan naar huis. Het leven is best mooi, zo op een doordeweekse donderdag……..Sail 1 Sail 2

18, 19, 20………

Morgen zijn wij 18 jaar getrouwd. Dit jaar 20 jaar samen. En hoewel deze zomer niet onze beste zomer was qua geluk en meevallers wilden we (lees: ik) er toch iets aan doen. Gelukkig kon je de afgelopen weken bij de Appie sparen voor korting op een etentje. En zo zaten wij samen bij restaurant Aangenaam. Een leuk tentje in de Kleine Houtstraat. Enthousiaste bediening, prima eten, veelal biologisch en fair trade, zelfs het bier. We aten heerlijk, het bleef (zo goed als) droog en dus was het meer dan geslaagd. En dat voor een mooi prijsje ook nog. Soms kan het leven zo simpel zijn….20 jaar

Mierenhoop……….

Met het eind van de vakantie in zicht deden wij (de mannen H.) nog een filmpje. Ant-man. Eén van de Marvel superhelden. En deze film bewijst: soms is klein beter. Wat een geweldige en leuke film was dit. Humoristischer dan andere Marvelfilms, maar ja, een superheld zo groot als een mier? Dat vraagt om humor!

Wij genoten dus. En zoals altijd bleven wij keurig na afloop wachten, want de echte Marvelfan weet: er komt in de aftiteling altijd nog een extra stukje. Samen met 4 andere fans bleven wij dus zitten. En toen die 4 weggingen bleven wij ook nog zitten. Ruben wist namelijk zeker dat er nog iets kwam. Het duurde en duurde, Ruben schoof voor de zekerheid wat verder bij on vandaan, en duurde en duurde. Wat werken er veel mensen mee aan zo’n film zeg!! Zelfs Ruben begon wat te twijfelen. Toen er een bioscoopmedewerker binnenkwam, ons zag en weer wegliep wisten we het zeker: er kwam nog iets. En ja hoor, na alle aftitels kwam er nog een stukje uit de nieuwe Captain America film. Die wij dus mooi als enigen gezien hebben. Je bent fan of je bent het niet……..Ant-Man-150506

Negen (9)……….

Vandaag werd onze prinses 9. En hoewel we het ivm de vakanties later vieren vandaag uiteraard toch cadeaus voor haar. Bij elk cadeau riep ons beleefde meisje “ooooohhhhhhh”. Ze werd goed verwend door haar broers en oma. Maar het mooiste hadden we voor het eind bewaard. De kaartjes voor “Violetta Live” (haar grote heldin) sloegen in als een bom. Ze werd wat stil, wist niet precies wat te zeggen of doen en heeeel even dacht ik dat er tranen van blijdschap zouden komen. Want ze wilde er zo graag heen en nu ging ze dan ook echt!!! Gefeliciteerd, prinses, ik hoop dat je straks enorm geniet van je heldin………….Eva 9

Weekendje…….

Afgelopen weekend sliep Eva weer bij oma. En Ruben ging na zijn eerste voetbaltraining ook weer die kant op. Een mooi moment om een logee te ontvangen. En toevallig kwam Simone, onze vriendin uit Zwolle, langs. Nou ja toevallig, het was wel afgesproken uiteraard.

Het weer zat mee. Dus na een borrel in de tuin gingen we al bussend naar Woodstone. Daar was zowaar direct plek (vakantietijd kennelijk) en dus genoten we daar van een heerlijk pizza (bali sate, aanrader!). En ach, als je bij Woodstone bent is de Jopenkerk een klein stapje verder. Het was een gezellige zaterdag.

Zondag deden we een ontbijtje in de tuin. Om daarna richting Hoofddorp te reizen. Simone ging mee, die zag de bubbels en het zwembad ook wel zitten. Oma vond het ook prima, ze had zelfs haar befaamde tomatensoep gemaakt. Na de soep moesten we weer naar huis. Simone met de bus richting Schiphol (en dan treinend naar Zwolle) en wij met de bus naar Haarlem. Zo steunen we met onze gezelligheid ook ons OV nog eens………Simone

Zestien………..

Zestien jaar terug, midden in een hittegolf (die hadden we toen nog, jaja) werd besloten dat onze zoons maar eens geboren moesten worden. En zo werden wij de trotse ouders van (eerst) Ruben en daarna (7 minuten later) Aron. En na 16 jaar zijn wij nog steeds enorm trots op onze mannen-in-wording. Lief, stoer, sociaal, eigenwijs, intelligent: echte pubers maar dan wel leuke!

Vandaag zijn ze voor het eerst niet samen op hun verjaardag, Aron zit tenslotte in Spanje. Vreemd, maar toch ook wel weer eens leuk: alle aandacht nu naar één van de twee. Vanavond gaan we op verzoek van Ruben eten bij Sumo. Vanaf hier (nogmaals) gefeliciteerd, zoons……………2ling

Poolfun……..

En terwijl broer Aron in Spanje zit logeerden Ruben en Eva lekker bij oma, die traditiegetrouw op het huis van Wilco past. Lekker zwemmen en bubbelen dus, maar ook genieten van patat en frikadellen. Oma vindt het supergezellig en ook beide kinderen vermaken zich prima.

Helaas (of gelukkig) gooide de zomerstorm wat roet in het eten. Er reden geen bussen. En aangezien wij momenteel afhankelijk zijn van het OV bleven de kinderen dus nog maar een nachtje bij oma. No problemo!

Zondag was het weer alweer een stuk beter. En dus kon het zwembad weer open. En ook ik kon nog even lekker in het bubbelbad toen ik ze weer op kwam halen. Best even gezellig, ook het kijken naar de Tour later op de middag. Dat het op de terugweg regende vergeten we maar snel weer…….poolfun

De eerste keer……

Vandaag was het even slikken voor ons. Aron ging voor het eerst helemaal alleen zonder ons vliegend naar het buitenland. Op weg naar vriend Dion en zijn ouders, nog 2 weken genieten van vakantie, zoals dat al een tijdje terug afgesproken was.

Normaal gesproken hadden wij (of opa en oma) hem in Spanje al op het vliegtuig gezet maar ja, deze zomer loopt alles anders dan wij graag hadden gezien. En dus brachten we hem met z’n vieren naar Schiphol, in onze flitsende leenauto (Renault Captur, leuk bakkie). Het afscheid was wat onwennig en ongemakkelijk (het is wel een puber tenslotte) maar uiteindelijk zagen Esther, Ruben en Eva (ik moest bij de auto blijven) hem achter de douane verdwijnen. Een lichte zucht van verlichting toen hij appte dat hij in het vliegtuig zat. En een grote zucht van verlichting toen er vanuit Spanje een sms kwam dat hij veilig geland was en door de familie Spanjaard (what’s in a name..) opgehaald was. Iets met loslaten heet dat, geloof ik……..Aron SpanjeDaar gaat ie……..

Jurassic Minions…….

Na alle ellende van de afgelopen weken èn omdat Aron alweer bijna weg gaat (zie volgende blogje) waren we even toe aan ontspanning. En dus met z’n allen naar de bioscoop. Jurassic World. Maar is dat niet veel te eng voor Eva? Jazeker, die ging dus ook met mama naar de Minions. Begon iets later maar eindtijd was ongeveer hetzelfde. En nu hadden we nog een leenauto dus vooruit dan maar.

Wat een heerlijke film! Jurassic World dan he. Eigenlijk gewoon een herhaling van zetten vergeleken met het oorspronkelijke Jurassic Park, maar wel met de technieken van nu. En dus beduidend spectaculairder. We hebben genoten. En de Minions? Ook leuk, al waren de meningen daarover verdeeld……..MinionsJW